System RPG:
Świat gry:
Inne:
Historia w skrócie

Polityka
Niewyobrażalne straty spowodowane wieloma ogromnymi konfliktami zmusiły ONZ do ustanowienia prawa oficjalnie zakazującego prowadzenia wojny oraz jej wspierania. Prawo to paradoksalnie było wsparte międzynarodowymi siłami bojowymi IMF (International Martial Forces), które dedykowane do tego zadania, zmieniły nazwę na IAF (International Anti-war Forces). IAF było finansowane z budżetów wszystkich państw, które podpisały pakt i mogło podejmować wszystkie akcje przeciw działaniom potencjalnie prowadzących do wojny. IAF nie miało jednego przywódcy, tylko Sztuczną Inteligencję sucho i bezstronnie analizującą wszystkie dane od przywódców państw oraz z globalnego monitoringu.[..]
Siła ofensywna IAF nie ma sobie równych. System włada maszynami wojskowymi wszystkich państw należących do paktu.
Dzięki IAF, od początku XXII wieku utrzymuje się globalny pokój na świecie. Każda próba handlu bronią, lub ataku terrorystycznego jest od razu wykrywana i uniemożliwiana, po przez likwidację inicjatorów.
Nauka i technologia
Pierwsza połowa XXI wieku była owocna w nowe doświadczenia kosmologiczne oraz sukcesy nauki. Ludzka stopa stanęła na Marsie. W 2061 roku zakończono budowę pierwszej stacji orbitującej wokół Czerwonej Planety. Osiem lat później wszystkie planety Układu Słonecznego były dokładnie zbadane.
W medycynie przełom nastąpił w 2085r. Wtedy każdy szpital został wyposażony w urządzenia MulticellReplicator, niezwykle szybko i tanio replikujące komórki. Śmiertelność powodowana przez choroby genetyczne i nowotworowe spadła do zera.
Technologia informatyczna w pierwszej połowie XXI wieku zwróciła się w stronę miniaturyzacji, by po stworzeniu komputerów molekularnych przeżyć długi zastój. Moc obliczeniowa stała się dla zwykłego użytkownika nieistotna, bowiem każda operacja wykonywana była w mgnieniu oka. Domowy użytkownik nie wiedział co to pasek postępu. Komputer osobisty został dopasowany do rozmiarów zegarka na rękę, a monitory zastąpiono generatorami obrazów.
Ogromną popularność zdobyły PADy, będące urządzeniem elektronicznym "do wszystkiego". Były ewolucją telefonów komórkowych, laptopów i telewizorów, urządzeń bardzo popularnych na początku XXII wieku.[..]
Earth Alpha i Greenseekery
Jedną z ostatnio odkrytych w 2139 planet idealnie nadających się do kolonizacji jest Earth Alha. Jej klimat i dobra naturalne przewyższają każdą inną planetę. Przygotowano pięć 50 000-osobowych statków transportowych (nazwanych "Greenseekerami"), sprzęt kolonizacyjno-terraformacyjny i ludność kolonizacyjną. Porządku i bezpieczeństwa kolonistów ma pilnować wojsko złożone z żołnierzy z obu Ameryk, Europy i Azji.
Start Greenseekerów odbył się 11.02.2143 roku z portu AlterCity na Marsie. [..]
Każdy ze statków po kolei wlatywał pomiędzy pierścienie Kręgu Sedvana, by przeniknąć w inne wymiary przestrzenne i osiągnąć prędkość relatywnie większą od prędkości światła.
Awaria Kręgu Sedvana owocuje materializacją statków kolonizacyjnych w układzie Syriusz A. Tam zostają zaatakowane oraz ostrzelane przez niezidentyfikowanych piratów przestrzennych i zmuszone do awaryjnego lądowania na pobliskiej planecie Trekt. Większości kolonzatorów udaje się ewakuować w kapsułach ratunkowych. Statek piratów, w pogoni za Greenseekerami, uszkadza się podczas wejścia w atmosferę planety i ląduje awaryjnie kilkaset kilomerów od rozbitych statków kolonizacyjnych.
Planeta Trekt

Lokalizacja
Gwiazdozbiór Wielkiego Psa
Gwaizda: Syriusz (8,6 lat świetlnych od Ukł. Słonecznego, gwiazda podwójna: Syriusz A i Syriusz B)
Planeta: Trekt (czwarta, ostatnia planeta układu)
Właściwości fizyczne
Średnia odległość od Syriusza A: 343 517 000 km
Średnia prędkość orbitalna: 35,2 km/s
Satelity naturalne: Vee, Oasia
Prędkość ucieczki: 9,4 km/s
Rok gwiazdowy: 855 dni
Doba: 16h
Masa: 4,3272×1024kg
Średnica: 6 830 km
Powierzchnia: 177 mln km2
Przyciąganie: 7,6 m/s2
Prędkość kołowa: 22.5° /h
Temperatura powierzchni:
biegun: min.: -120°C, śr.: -40°C, max.: 10
zwrotnik: min.: -70°C, śr.: 10°C, max.: 30
równik: min.: -20°C, śr.: 20°C, max.: 50
Roślinność
Cała planeta jest równomiernie pokryta zielonym, mchowatym matysem, który niezmiernie szybko się rozrasta. Ogranicza się jednak tylko do pokrywania powierzchni ziemi. Tylko w środkach jaskiń, gdzie też często się pojawia, ma bardziej stonowany odcień zielonego, przechodzącego czasem wręcz w szary.
W niektórych miejscach nawarstwia się w jednym punkcie tworząc kuliste drzewo. Złożone jest ono z kilkunastu nałożonych warstw tego mchu. Drzewa często występują w licznych skupiskach, gdzie tworzą lasy. Gęstość lasów jest bardzo różna, do niektórych nie da się nawet wejść bez konieczności stąpania po różnej wielkości kulkach matysowych.
Oprócz matysowych lasów w wielu miejscach występują bardziej rozległe dżungle złożone z różnych odmian kulkowatych korzeni. Korzenie te tworzą w niektórych miejscach bardzo skomplikowaną sieć swojej flory. Bardziej żyzne z nich wypuszczają różnego rodzaju kwiaty, służące za pożywienie dla roślinożerców. Wszystkie drzewa charakteryzują się dużą rołożystością i są o wiele niższe niż te znane z Ziemi.
Teren i atmosfera
Kształt terenów jest bardzo nierówny i pofałdowany. Cała powierzchnia Trektu to głównie pagórki o przeróżnych kształtach i gdzieniegdzie występujące jaskinie. Strome wzgórza i ustępy w ziemi często zmuszają podróżnych do wielogodzinnego kluczenia, by znaleźć przejezdną drogę.
Woda
Trekt składa się w 63% z lądu. Woda występuje głównie w postaci jezior. Ze względu na całkowicie inną florę bakteryjną planety, woda nadaje się do picia dla ludzi tylko po filtracji. Zwierzęta trektowskie poją się wodą bezpośrednio. Ich metabolizm jest dostosowany do tutejszej wody.
Atmosfera
Podczas pierwszego kontaktu z atmosferą ludzie i hesty odczuwali problemy z oddychaniem. Oddyhanie bez skafandra na powierzchni jest niemożliwe ze względu na szkodliwą substancję wydzilaną przez matys, która podrażnia cały układ oddechwy. Dłuższy kontakt z powietrzem powodowałby uszkodzenie płuc. Jeżeli poszkodowany nie otrzyma pomocy medycznej umiera w ciągu 12 h.
Aby oddychać na zewnątrz trzeba wziąć zastrzyk z bakteriami oczyszczającymi układ oddechowy i żuć gumę, wspomagająca działanie tych bakterii. Dysrybucja tego zastrzyku stała się priorytetem dla wojska. Piraci żyli na zewnątrz głównie w skafandach.
Powietrze na planecie jest całkiem przejrzyste, nawet podobne do ziemskiego. Opady oraz mgły występują bardzo często.
Wiatr
Kolejną odczuwalną cechą planety Trekt jest bardo silny wiatr, spowodowany jej szybkim ruchem obrotowym oraz dwoma księżycami - Vee i Oasia. Na szczytach gór i wyższych górek wiatr dochodzi do 200km/h. Niebezpieczne pod tym względem są też kotliny i doliny. Na terenach biegunowych prędkość wiatru dochodzi nawet do 500km/h, co uniemożliwia tam życie ludzi.
Doba
Doba na Trekcie trwa 16 godzin. Dzień jest bardzo widny i dobrze nasłoneczniony przez Syriusza, w nocy najczęściej też jest dosyć widno, ze względu na 2 księżyce. Na planecie jest dosyć wilgotno i często pada tam deszcz.
Grawitacja
Pierwszą zauważalną różnicą pomiędzy ojczystą Ziemią, oprócz atmosfery, jest mniejsza grawitacja wywołana szybszym ruchem obrotowym planety (prędkość kołowa Trektu = 22.5° /h, Ziemi = 15° /h) i o wiele mniejszą masą (masa Trektu 4,33×1024kg, masa Ziemi = 5,97×1024kg). Gdyby nie bardzo mała średnica Trektu (6 830 km), to grawitacja nie utrzymałaby nikogo na powierzchni planety.
Waga każdego zmniejszy się o ok. 20%. Przedmioy stają się dla nich o 20% lżejsze. Gdy w kapsule kończy się zasilanie, podtrzymujące sztuczną grawitację, to i tam zacznie panować przyciąganie o sile 7,6 m/s2 (na Ziemi jest 9,8 m/s2).
Zwierzęta na Trekcie
Planeta ma niezwykle bujną faunę, porównywalną z tą na Ziemi. Dzikie zwierzęta na Trekcie są różnie usposobione, mają inne zachowania i zwyczaje godowe. Żyją w różnych środowiskach. Ich wygląd i rozmiar jest wynikiem długiej ewolucji, która wykształciła specyficzne infragromadę biologiczną na planecie.
Dlatego biolodzy z Nikatawy określili wstępnie następujące gromady dla zwierząt zamieszkujących Trekt (podział wynika ze sposobu życia i rozmnażania):
- Powietrzne (odpowiednik ziemskich ptaków)
- Skorupniki (odpowiednik ziemskich insektów lub gadów)
- Grupiaki (brak odpowiednika na Ziemi)
- Żelowce (brak odpowiednika na Ziemi)
- Klejniki
Istnieje też kilka zwierząt, które, ze względów na brak możliwości badawczych, nie zostały zaklasyfikowane do żadnej z powyższych gromad.
Anver
Jedne z najpopularniejszych zwierząt na Trekcie, które są dużym zagrożeniem dla ludzi i hestów. Należy do skorupników. Jest postrzegany jako niebezpieczny, aczkolwiek przydatny mieszkaniec Trektu. Ma bowiem bardzo wytrzymałą skórę i pancerz, które są używane do produkcji kurtek, płaszczów oraz lekkich pancerzy.
Wygląd: Wyglądają, jak gad połączony z insektem. Ich podłużne ciało jest podzielone na 7 twardych, grubych i półkolistych segmentów, które mogą na siebie nachodzić. Przeciętne anvery mają 2 metry długości (wraz z 75cm-owym ogonem) i są dosyć ciężkie (ok. 90kg). Mają biały tors oraz jasnoszary grzbiet i kończyny. Poruszają się na czterech łapach wystających z boku ciała. Trzy palce u każdej kończyny umożliwiają zarówno chwytanie potrzebnych przedmiotów, jak i szybkie wykończenie przeciwnika
Mają charakterystyczny pysk zakończony 3 długimi, zewnętrznymi zębami. Czarne, wąskie oczy są położone na bokach niewielkiej głowy trzymającej się na szyi, której długość mogą regulować po przez wyciąganie i nakładanie na siebie segmentów (od 10 do aż 50 cm).
Występowanie: Osiedlają się w jaskiniach, jaja składają w trudno dostępnym miejscu dla innych zwierząt. Zwykle jaj pilnuje wielu samców.
Cykl życia: Jest mięsożerny. Żywi się mniejszymi skorupnikami oraz wspólnie poluje na większe zwierzęta, jak tentery i waabreny. Żyje na lądzie. Rozmnaża się sezonowo. Młode, których z jednego miotu wychodzi ok. 500-800, żyje pod opieką dorosłego przez 2 lata. Długość życia prawdopodobnie dochodzi do 45 lat. Jaja rozwijają się szybko, już po 30 dniach rodzą się młode.
Walka: Potrafią chodzić po ścianach. Porozumiewają się sykiem. Nawołujący syk zwykle jest słyszalny dla potencjalnej ofiary polowania. Są niezwykle agresywne i szybkie. Są dosyć trudnym celem, przez to, że zwinnie unikają strzałów skacząc na boki i biegają po ścianach. Jednak jeden celny strzał w korpus zwykle go unieruchamia.
Floseede
Czeka na swoją ofiarę w jaskiniach, upodabniając się do mało widzialnych roślin.
Występowanie: jaskinie. Jest przyklejona i czasem nawet wrośnięta w ściany. Sposób porastania przypomina winogrona, oplata swoimi gałęziami okoliczne tereny. Występują pojedynczo. Jeżeli dwa spotkają się na tej samej ścianie, zaczną walczyć wydzielając jad na przeciwnika.
Cykl życia: Rozniesione, na ciele roznosiciela (ofiry, która uciekła), nasionka znajdują ciemne i wilgotne miejsca i tam się zalegają. Rozwija się zapuszczając niewielkie korzenie przez ok. 15h. Po tym czasie nagle zaczyna się rozrastać i w ciągu 2ch godzin rozciąga się na kilka metrów szerokość. Przylega do każdej okolicznej ściany, czy przedmiotu. Gdy opanuje ok. 2 m. powierzchni staje się już agresywne i zachowuje jak dorosły.
Jeżeli nie dostanie pożywienia, po 20 dniach usycha i samo odpada. Żywi się głównie mięsem. Już 250 gram mięsa starczy na zaspokojenie potrzeb żywieniowych na 20 dni. Dlatego upolowaną ofiarę może trzymać kilka lat i ciągle, powoli się nią żywć.
Naturalnie może żyć kilkaset lat.
Wygląd: Wygląda jak wodorost porastający ścianę. Floseede adaptuje się do otoczenia zmieniając swoją temperaturę i kolor tak, aby ofiara go nie wyczuła ani zobaczyła.
Walka: Może zaatakować w dwojaki sposób, zależnie od intencji. Aby odstraszyć innego floseeda porusza się powoli i pluje jadem rozpuszczającym żywe tkanki.
Podczas polowania, jego głównym atutem jest zaskoczenie. Wyczekuje, aż ofiara zbliży się do niego i niezwykle szybko atakuje chwytając ją swoimi odnóżami przypominającymi łodygi. Trzyma ją w powietrzu i zapyla bardzo małymi nasionami. Jeżeli ofiara nie zdoła się uwolnić, przyciska do ściany i wszystkimi odnóżami zaczyna ją powoli pożerać poprzez rozpuszczanie i wchłanianie przez małe, rozszerzone wchłaniacze. Jeżeli ofiara się uwolni, nieświadoma rozniesie nasiona i prawdopodobnie zaniesie do swojego gniazda, lub domu, gdzie znajduje się więcej potencjalnych ofiar.
Kordu
Niezwykle popularny, niegroźny grupowiec. Przed przylotem kolonistów żywił się podziemnymi robakami i małymi owadami. Po osiedleniu się ludzi i hestów zaczęły się żywo interesować śmieciami. Albo wyjadają coś ze śmietników, albo zabierają ze sobą. Porozumiewają się między sobą krótkimi chrząknięciami.
Wygląd: Mają pionową postawę. Ich przeciętny wzrost wynosi 50 cm. Poruszają się na grubych łapach zakończonych kopytami. Ich podłużny pysk zakończony jest ostrym dziobem. Mają tylko nogi, wszelkie czynności manualne wykonują dziobem.
Cykl życia: Rozmnażają się płciowo. Samice zachowują się tak samo, jak samce. Nie da się rozróżnić ich płci, o ile samica nie jest w ciąży. Ciężarna nie łazi z resztą stada, tylko leży w gnieździe. Ciąża trwa ok. 80 dni. W jednym miocie jest zwykle ok. 6 młodych. Ich rozmiar to 10% dorosłego. Dojrzałość osiągają po roku. Zdrowe osobniki dożywają średnio 15 lat.
Walka: Zaatakowane przez większą istotę zwykle uciekają, mniejsze atakują dziobem i kopią.
Tenter
Mieszkaniec planety, który przystosował się do większości terenów na Trekcie. Jest grupowcem.
Wygląd: Ich ciała mają kształt wychudzonych nosorożców z sierścią. Są długie na 4 metry i szerokie na 2. Po bokach czoła ma 2 rogi skierowane do przodu a na dziobie jeden. Oprócz rogów ma bardzo ostry dziób służący to miażdżenia pokarmu, którym nie raz są pokryte mięsem kości. Porusza się na 4ch, mocno umięśnionych, kończynach. Oczy są niewidoczne, najczęściej zasłonięte przez sierść.
Cykl życia: Potrafi się rozpędzić do 40km/h. Żyje w stadzie, gdzie broni królowej, rodzicielki. Królową zapłodnić mogą tylko nieagresywne tenery rozpłodowe. Większe bezpieczeństwo zapewniają jej tentery-strażnicy, półtora razy większe od zwykłych i posiadające prawie 1.5 metrowe rogi. Zwykłe tentery polują, zjadają zdobycz do połowy i przynoszą resztę pożywienia królowej, rozpłodowym i strażnikom. Porozumiewają się basoymi odgłosami, które najczęściej oznaczają po prostu "uwaga coś niezwykłego się dzieje".
Technologia
Technika w 2143 na Ziemi była bardzo rozwinięta względem początku XXI wieku. Było dużo przedmiotów uniwersalnych, jak np. PADy a roboty zastępowały człowieka z trudnych i monotonnych pracach. Energia jest pozystkiwana z akceleratorów materii-antymaterii, dzięki IAF od lat na Świecie nie było wojny a jakakolwiek choroba to zjawisko niezwykle rzadkie.
Rozbicie się Greenseekerów na Trekcie odcięło wszystkich od wielu dóbr technologicznych.
Pojazdy
Samochody zabrane na Greenseekera miały za słabe zawieszenie, nie przystosowaną moc silników, złe przełożenie i, jak na warunki na Trekcie, za gładkie opony. Przewracały się na większych wzniesieniach i ześlizgiwały się ze stromych gór. Konstrukcja zawieszenia została wzmocniona. Znacznie skrócono przełożenie automatycznych skrzyń biegów (manualnych nie produkowano od 2068r.) oraz unowocześniono przekładnię zwrotu, dzięki czemu pojazd mógł korzystać z takiej samej ilości biegów jadąc w przód, jak i w tył. Dodano stabilizator środka ciężkości, aby zniwelować podatność na wiatr.
Większość pojazdów, jak np. QC10 posiada elekromagnetyczne zawieszenie. Technologia ta polega na „przytwierdzeniu” kół do pojazdu siłą elektromagnetyczną, zamiast konstrukcją hydrauliczną, lub resorową.
Zawieszenie EM umożliwia swobodną modyfikacje wysokości i twardości zawieszenia oraz rozstawu kół względem pojazdu. Jest praktycznie niezawodne, niezależnie od terenu (przy najwyższym położeniu umożliwia bezpieczny upadek na koła z 15 metrów).
Broń
Na początku XXII wieku broń palna (wystrzeliwująca materialne pociski, najczęściej ołowiane) stała się mało praktyczna. Jej amunicja była mocno ograniczona miejscem w magazynku, większe kalibry miały duży odrzut, średnica i prędkość wylotowa pocisku były "niezmienialne", co za tym idzie trzeba było stosować różne typy broni do obezwładniania, zabijania i niszczenia pojazdów. Szybko została zastąpiona bronią energetyczną. W 2102 do masowej produkcji (na terenie Europy i Azji a 4 lata później na innych kontynentach) weszła broń laserowa, dziesięć lat później soniczna i plazmowa. Każda z nich korzystała z baterii zamiast magazynków z amunicją materialną i mogła wystrzelić od 50 do nawet 400 razy (w zależności od modelu).
Na Trekcie używana jest przede wszystkim broń plazmowa i railguny. Rzadziej jest używana broń laserowa i dźwiękowa, czyli soniczna. Tradycyjna broń prochowa to niezwykła rzadkość. Wojsko używa CM 400 - plazmowych karabinów wielozadaniowych.
Jedna z typów broni to broń plazmowa. Plazma to zjonizowany gaz o odpowiednio dużej koncentracji cząstek zjonizowanych, neutralnych. Każda substancja w odpowiednio wysokiej temperaturze może przejść w stan plazmy w wyniku termicznej jonizacji.
W broni plazmowej wykorzystywany jest plazmotron (zwany też generatorem plazmy, lub palnikiem plazmowym). Urządzenie to wytwarza strumień plazmy niskotemperaturowej, która topi, lub tnie cel. (Radzi sobie nawet z trudnotopliwymi metalami, materiałami ceramicznymi i betonem).
Wpływający do plazmotronu gaz (argon, wodór, lub azot) zostaje ogrzany we wzbudniku zasilanym prądem wielkiej częstotliwości (od kilku do 10 MHz) i tworzy strumień plazmy, który przy wypływaniu z plazmotronu jest dodatkowo przyspieszany w akceleratorze wiązki elektromagnetycznej. Bez niej plazma nie utrzymałaby się w skupionym strumieniu na dystansach dłuższych niż kilkadziesiąt metrów. Po ok 500-800 metrach (w zależności od ośrodka, w którym się znajduje) pole EM słabnie, plazma traci skupienie i rozprasza się.
Niewielkie rozmiary, duża siła ognia i szybkostrzelność powodują, że jest to najpopularniejszy typ broni w XXII wieku.
Ich zasięg jest jednak mocno ograniczony w porównaniu z railgunami. Charakteryzują się też dużym poborem energii.
Zastosowanie: Plazmówki znajdują szerokie zastosowanie w akcjach bojowych. Stosowane są jako pistolety maszynowe, karabiny szturmowe oraz wsparcia.
Używają ich żołnierze, najemnicy, strażnicy, łowcy, piraci i ochroniarze.
Data PAD
to osobisty komputer, który zastępuje większość sprzętów elektronicznych. Może służyć:
- do komunikacji (głosowej, tekstowej i wizualnej),
- do rozrywki (filmy, muzyka, gry),
- jako narzędzie biurowe i multimedialno-graficzne,
- jako aparat fotograficzny i kamera,
- do włamywania się do innych systemów.
Powszechność pada jest porównywalna do powszechności telefonów komórkowych w XXI wieku. Można z niego korzystać na zatłoczonej ulicy (czytać ebooka, rozmawiać, robić zdjęcia), jak i w biurze (redagować tekst, obrabiać zdjęcia, oglądać film). Technik może za jego pośrednictwem kierować dźwigiem pneumatycznym, którego panel jest zepsuty, a artysta malować na ekranie dotykowym.
Procesory PADa są skonstruowane z kubitów (kubit to jednostka informacji kwantowej). Dzięki technologii kwantowej możliwości obliczeniowe PADa są praktycznie nieograniczone. Ze względu na to, że wszystkie operacje są wykonywane odrazu, użytkownicy nie wiedzą nawet co to pasek postępu.
Większość PADów ma jako interface ekran dotykowy, aktywny papier, lub renderowaną klawiaturę. Mają zwykle 2 wyświetlacze: wysuwany ekran z aktywnym papierem i projektor ekranu. Komunikują się ze sobą za pomocą zdalnych modemów o przepustowości ok. 1GB/s - tak więc większość operacji bez przeszkód odbywa się na odległość.
Właściwości sprzętowe, jak taktowanie procesora, czy ilość pamięci podręcznej są pomijane w opisach PADów, bo ich różnica ich wydajności jest niezauważalna nawet przy niezwykle skomplikowanych operacjach.
Komunikacja pomiędzy PADami odbywała się bezprzewodowo: drogą radiową (zasięg do kilkunastu kilometrów w terenie zabudowanym) oraz satelitarnie (zasięg globalny). Na Trekcie nie było satelitów, więc pozostała tylko radiowa komunikacja. Na otwartej przestrzeni, w korzystnych warunkach pogodowych zasięg dochodzi do 900 m. W gęstym lesie zasięg jest zredukowany do 150 metrów, a w jaskini - 50 metrów to maksimum.
Inną formą przenoszenia danych to dyski. Są to niewielkie nośniki danych zwykle o pojemnościach kilku terabajtów, będące ewolucją kart pamięci znanych z początku XXI wieku.
Wszystkie mają zunifikowany rozmiar podlegający ziemskim normom ISO: 25x12x1.2 mm.
Robotyka
Roboty towarzyszą ludziom w codziennym życiu już od ponad 100 lat. W fabrykach wykonują trudne prace od ponad 200 lat.
Już w 2042 roku co trzeci mieszkaniec ziemi zarabiający powyżej średniej krajowej miał własnego robota domowego.
Roboty zmieniły życie człowieka uwalniając go od prac domowych, sprzątania, prowadzenia samochodów, opieki nad dzieckiem.
W 2075 roku z taśmy produkcyjnej zszedł pierwszy konstrukt - robot potrafiący samemu się naprawiać, modyfikować i w miarę potrzeby reprodukować. Taki robot nie potrzebował uwagi człowieka na konserwację. Sam potrafił lepiej ocenić swój stan techniczny i szybciej się naprawić. Z zakupem sprzętu i części zamiennych taż nie miał problemów.
Na Greenseekery wzięto 3100 konstruktów budowlanych, które pierwotnie miały rozbudować miasta na Earth Alpha. Katastrofę przetrwało ok 2000. Ich potencjał został od razu wykorzystany i od 6-go dnia po katastrofie (po otrzymaniu pierwszych materiałów budowlanych) rozpoczęły nieprzerwane prace budowlane.
Do pracy potrzebowały "jedynie" surowców budowlanych i energii.
Przejdź do opowiadania.